Ziemia kłodzka. Przewodnik wyd. 2

Przewodnik prowadzi po atrakcyjnych turystycznie i licznie odwiedzanych latem i zimą masywów górskich okalających Kotlinę Kłodzką, którymi są: Góry Stołowe, Orlickie, Bystrzyckie, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Złote i Bardzkie. Opisano liczne uzdrowiska: Kudowa, Polanica, Duszniki, Lądek oraz zabytkowe miasta i miasteczka: Kłodzko, Bystrzyca, Złoty Stok, Srebrna Góra, Radków, Ścinawka, Wambierzyce.

Trudno w Polsce o drugi taki region. Tak wyraźnie odrębny geograficznie, o tak bogatej historii i kulturze, takiej obfitości zabytków z najróżniejszych epok. Ziemia Kłodzka na przestrzeni dziejów należała do Czech, Polski, Austrii, Prus i Niemiec, bywała nawet odrębną prowincją podległą bezpośrednio cesarzowi. Niszczyły ją najazdy husytów, wojska szwedzkie i niemieckie, pruskie i francuskie. Po 1945 r. działały przez kilka lat bolszewickie Komisje Reparacyjne, po przejściu których, zostawała przysłowiowa ziemia i woda. Mimo tych wszystkich klęsk turysta znajdzie tu i ruiny średniowiecznych zamków i potężne nowożytne twierdze, średniowieczne kościoły i XIX-wieczne rezydencje magnackie, słynne sanktuaria i lokalne miejsca kultu, stare, chłopskie zagrody , mieszczańskie kamienice i okazałą zabudowę uzdrowisk.

Niespotykane jest również, by na tak niewielkim obszarze znajdowała się taka mnogość krajobrazów i środowisk przyrodniczych - od łąk alpejskich na Śnieżniku, przez skalne labirynty i urwiska Gór Stołowych, po unikatowe torfowiska wysokie i efektowne przełomy rzek. Miłośnik geologii znajdzie niezwykłą obfitość rzadkich minerałów, miłośnik świata podziemnego - jaskinie i opuszczone sztolnie kopalni, miłośnik dawnej techniki - stuletnie, wciąż działające elektrownie wodne, a dla szukających spokoju nie zabraknie tu odludnych, nieuczęszczanych zakątków, gdzie tylko zarośnięte ruiny domostw i stare miedze wśród ugorów świadczą o dziejach tej ziemi.
Rozwiń opis