Jestem z nas durny. Dziennik absurdem pisany, żeby ludziom żyło się weselej.

Książka, która rozkłada życie na czynniki śmieszne.
Nie jesteś sam – twoje myśli po prostu nie miały dotąd odwagi się odezwać. Ta książka daje im głos – śmieszny, czuły i prawdziwy. Po przeczytaniu nic nie zostaje na miejscu, bo śmiech przewraca wszystko.

Łukasz Rybarski – znany z kabaretów, stand-upów i ostrego komentowania rzeczywistości w internecie – tym razem zszedł ze sceny i usiadł do klawiatury. Nie po to, żeby pisać donos do Sanepidu, tylko żeby napisać książkę.
Taką, którą czyta się z uśmiechem, a odkłada z niepokojem.
To nie są felietony. To są rozdziały życia, które wszyscy znamy – tylko wreszcie ktoś je nazwał po imieniu. Czasem z czułością. Czasem z wściekłością. Czasem z absurdem, że aż boli.

„Jestem z nas durny” to literacki debiut, który nie udaje powagi, ale trafia celniej niż niejeden reportaż. Fani Jeremy’ego Clarksona poczują się tu jak w domu – ten sam cięty język, podobna bezczelna przenikliwość, ale bardziej swojska sceneria. Rybarski nie tylko śmieje się z innych, ale także z siebie, dzięki czemu jego książka nie moralizuje, tylko zaprasza do wspólnego śmiania się z rzeczywistości, która coraz częściej przypomina kiepski kabaret. Co ważne – to dopiero pierwszy tom. Drugi, rozgrywający się w przyszłości, już czai się za rogiem. Jeśli masz dystans do świata, lub chcesz go nabrać – ta książka jest dla Ciebie.
To książka dla tych, którzy chcą się pośmiać – ale nie z kabaretu, tylko z życia, które samo pisze najlepsze żarty.